امروز دوشنبه مورخ ۹۷/۰۸/۲۸
شناسه ی خبر: 3852 تاریخ: چهارشنبه 25 مهر , 1397

معنای سیاست دینی در کلام امام مجتبی علیه الصلاه و السلام


به مناسبت شهادت امام مجتبی علیه السلام؛
پایگاه اطلاع رسانی اسراء: به مناسبت سالروز شهادت حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام، به بازخوانی فرازهایی از پیام آیت الله العظمی جوادی آملی به کنگره بین المللی سبط‌النبی(ع) پرداخته ایم که توجه شما را به آن جلب می نماییم.
آیت الله العظمی جوادی آملی در این پیام با اشاره به این مطلب که ائمه علیهم السلام مصداق انسان کامل هستند، بیان داشتند: امام مجتبی همانند سایر ائمه(علیهم الصلاه و علیهم السلام) یک انسان کاملی است بدین معنا که مظهر غیب و شهادت ذات اقدس الهی است؛ یعنی جهان را طرزی می‌بیند و اداره می‌کند که هم با گذشته هماهنگ باشد، هم با وضع فعلی و هم با آینده.
ایشان ادامه دادند: دودمان خاندان عصمت و طهارت به ما فهماندند که انسان، مرگ را می‌میراند نه بمیرد، چون انسان برای همیشه به اذن خدا زنده است، از دنیا به برزخ و از برزخ به ساهره معاد و از صحنه معاد به بهشت – ان‌شاءالله – می‌رود، پس موجودی است ابدی. این تفکّر، انسان را الهی بار می‌آورد و وجود مبارک امام مجتبی(سلام الله علیه) با این تفکّر الهی، رهبری امت را بعد از امیرمؤ‌منان(صلوات الله و سلامه علیه) به عهده گرفت.

 معظم له با اشاره به روایتی از امام حسن مجتبی علیه السلام تصریح داشتند: انسان دو صحنه دارد: یکی اندیشه است و یکی انگیزه؛ با صحنه اندیشه، عالِم و دانشمند می‌شود و می‌فهمد و با صحنه انگیزه، وارسته می‌شود و کار خیر انجام می‌دهد. مرحوم کلینی از وجود مبارک امام مجتبی(سلام الله علیه) نقل کرده که فرمود: «کُونُوا أَوعِیهُ العِلمِ وَ مَصَابِیحُ الهُدَی»[1]؛ یعنی در بخش اندیشه، ظرف دانش باشید و مغزتان را، جانتان را، پایگاه علمی‌تان را با قصّه و خرافات و حرف‌های باطل و عاطل پُر نکنید، یا بفهمید یا گوش کنید تا بفهمید: «کُونُوا أَوعِیهُ العِلمِ»؛ ظرف دانش باشید، این می شود بخش اندیشه، در ادامه می فرماید «وَ مَصَابِیحُ الهُدَی»؛ چراغ هدایت باشید تا هم راه خود را ببینید و هم به دیگران راه بدهید، نه بیراهه بروید و نه راه کسی را ببندید، این می شود بخش انگیزه.

 آیت الله العظمی جوادی آملی به روایت دیگری از امام مجتبی علیه السلام اشاره کردند و اظهار داشتند: از وجود مبارک امام مجتبی(سلام الله علیه) سؤال کردند سیاست چیست؟ مستحضرید که سیاستمدار واقعی اهل بیت(ع) هستند و در زیارت جامعه امام هادی(صلوات الله و سلامه علیه) آمده است که به اهل بیت(ع) در مزار آنها در مشاهد مشرّفه عرض می‌کنیم: «اَلسَّلامٌ عَلَیکُم یا سَاسَهِ العِباد»[2]؛ ای سیاستمداران بندگان الهی! امام مجتبی(ع) در پاسخ این سوال فرمود: «أُن تَرعَی حُقُوق الله وَ حُقوق الأحیاء وَ حُقوق الأموات»[3]، می‌بینید امام مجتبی(ع) سیاست را در اضلاع سه‌گانه این مثلث بابرکت معنا کرد، بیان نورانی امام مجتبی(ع) این است که فرمود: سیاست دینی یعنی رعایت حقّ الله، رعایت حقّ الناس، رعایت حقّ الأموات؛ این معنی سیاست است؛ یعنی رابطه خود را با خدا از نظر شناخت خدا، مستحکم کنید یک، رابطه‌تان را با زنده‌ها، آن‌که انسان است، رابطه انسانی‌تان را با او حفظ کنید، به کسی خیانت نکنید، در عهد و پیمان خود وفادار باشید، خیرِ دیگران را بخواهید و حقوق احیا را زنده کنید؛ برخی‌ها مسلمان‌اند، برخی‌ها اهل کتاب‌اند، برخی‌ها کافرند، فرمود شما به احدی ظلم نکنید، ظلم حرام است ولو نسبت به کافر، مگر اینکه آن کافر بخواهد محارب باشد و حمله کند و مسلمان‌ها را آزار برساند و در بخش سوم فرمود، حقوق اموات را رعایت کنید؛ آنها که کاری کردند، کتابی نوشتند، مدرسه‌ای ساختند، راهی را احداث کردند، پلی ساختند و خدماتی به جامعه ارائه کردند، حقّ آنها را رعایت کنید.

معظم له ادامه دادند: بیان نورانی امام مجتبی علیه السلام در تبیین سیاست این است که فرمود: حقّ مُرده‌ها را، حقّ زنده را، حقّ الله را در رأس رعایت کنید، این می‌شود امام مجتبی که هم حکم اندیشه را بیان کرد، هم حکم انگیزه را بیان کرد، هم حکم دنیا را بیان کرد، هم حکم آخرت را بیان کرد و در همه محورها فرمود: ای انسان! تو مرگ را می‌میرانی، انسان است که مظهر حیات ابدی ذات اقدس الهی است و نمی‌میرد: «آن‌که نمرده است و نمیرد خداست» و بنده خدا هم در سایه لطف خدا این آثار را دارد.

منبع: پیام معظم له به همایش سبط اکبر (امام حسن مجتبی علیه‌السلام)، سال 1393

3852